قاصدک من

چه چیز در این جهان ،

غریبانه تر از زنی است

که خودش را

 و تنهایی اش را بغل میکند

و می پوسد

اما حاضر نیست دیگر کسی را دوست بدارد؟

 

مریم ملک دار

 

شاید اسمش دوران ترک کردن باشه... دوران ترک کردن اس ام اس دادن... ترک کردن زنگ زدن... ترک کردن چت کردن... خلاصه ترک کردن هر چیزی که به مخاطب خاص مربوط میشه...

این هم یه دورانه که حتما باید تجربه اش میکردم گویا... 


نوشته شده در ۱۳٩٤/۱/۳۱ساعت ٥:۳٧ ‎ب.ظ توسط زهرا نظرات ()

برای تویی که دیگر "شما" شده ای
یک دنیا حرف کنار گذاشته ام
افسوس
که نه برای حوصله من، حواسی مانده است
نه برای گوش های تو مجالی
نوید توسلی
 

روبه روی هم نشستیم... تو حرف میزنی و من گوش میدم. من حرف میزنم و تو گوش میدی... از هر چی که به ذهنمون میرسه. از توافق... از هوا... از تعطیلات... از رفتن تو... از کار من...

تو حرف میزنی و من منتظرم تا بگی... منتظرم تا شیرین ترین حرف ها رو بشنوم... حرفایی از جنس نزدیکی... حرفایی که دلم آرومم کنه...

من حرف میزنم و شاید تو هم منتظر بودی... منتظر بودی تا من سوال کنم... سوال هایی از جنس نزدیکی... حرفایی که شاید دلگرمت کنه...

نه تو حرفی میزنی... نه من حرفی میزنم...

قدم میزنیم... تو راه کمتر حرف میزنیم... قدم میزنیم دوش به دوش هم... حتی این قدم زدن هم با همیشه فرق داره... درست مثل دوتا خط موازی!!! 

خداحافطی میکنیم... تو دست تکون میدی. منم لبخند میزنم.      

 

                                                  

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱/۱٥ساعت ۱٠:٠۸ ‎ب.ظ توسط زهرا نظرات ()


 Design By : Pichak